Energie beheerd voor anderen – nu de drijvende kracht achter zijn eigen leven. Hoe Jackery het levenswerk van Albrecht naar huis bracht.

Op een rustige zolder in Bad Krozingen, waar de mist van het Zwarte Woud 's ochtends nog als een oude vriend rond de dakpannen krult, staat Albrecht Strickler op zijn kleine balkon op het zuiden en wijst naar twee zonnepanelen. Elk 320 watt – nauwelijks groter dan een biertuin-tafel.

"Ik heb er twee jaar over nagedacht", zegt hij droogjes, terwijl hij zijn korte, schorre lach laat horen. Volgende week wordt hij 72.

Als opgeleid installateur, meester-verwarmingsingenieur en voormalig cleanroomontwerper voor de Fraunhofer- en Max Planck-instituten, trakteerde hij zichzelf in oktober 2025 eindelijk op zijn eerste echte thuisbatterij: een Jackery HomePower 2000 Ultra. Het staat buiten, vlak naast de panelen – zwart, compact, als een gereedschapskist die gewoon zijn werk doet.

"Als ik op vakantie ben, wil ik niet dat dat ding in de woonkamer staat te draaien," zegt hij. Punt uit. Vanaf het begin was dat het punt dat hem echt geruststelde en overtuigde.

De man die zijn vrijheid verwierf

Albrecht is nooit iemand geweest die blindelings volgde. Als jonge leerling in Karlsruhe voelde hij aan wanneer er iets niet klopte: lage lonen, slordig werk, bazen die snelheid boven kwaliteit verkozen.

"Ik ben altijd al een beetje rebels geweest", zegt hij met een grijns, terwijl hij zichzelf een kop koffie inschenkt. In 1990 was zijn limiet uiteindelijk bereikt. Hij startte zijn eigen bedrijf, bouwde een onderneming op met vijftien werknemers en ontwierp cleanrooms in heel Duitsland – steriele omgevingen waar de lucht twintig keer per uur moest worden ververst. In die tijd luidde het motto van het bedrijf: "Elke Kuhl is cool voor ons." In die ruimtes, waar energieverspilling aan de orde van de dag was, leerde hij om stromen nauwkeurig te regelen en verliezen tot een minimum te beperken.

Op 68-jarige leeftijd ging hij met pensioen, maar stond hij niet op inactief. In Bad Krozingen vormde hij samen met vier andere gepensioneerden (plus één jonger lid) een kleine maar vastberaden klimaatactiegroep. Elk jaar tijdens het dorpsfeest "Together We Are Home" vindt een defilé plaats met een zelfgebouwde zonnetrailer, om de inwoners te laten zien hoe ze legaal hun eigen elektriciteit kunnen opwekken.

De spijt van verloren middaglicht

Twee balkonpanelen hingen al lang aan de reling van Albrecht. Door zorgvuldige optimalisatie – het vervangen van oude apparaten, het elimineren van stand-byverliezen en het monitoren van elk apparaat – had hij zijn jaarlijkse verbruik al teruggebracht van 2000 naar 1200 kilowattuur. Maar overdag werd de zelf opgewekte elektriciteit aan het net geleverd en 's nachts kwam er weer dure stroom terug. Het knaagde aan de ervaren planner als een lekkende radiator.

Twee jaar lang deed hij onderzoek naar opslagoplossingen, vergeleek hij datasheets en las hij tot diep in de nacht forums. Al die tijd bleef hij zich zorgen maken over de brandveiligheid in zijn zolderappartement. Toen stelde een collega hem voor aan Jackery. De HomePower 2000 Ultra kan buiten worden geplaatst, voldoet aan de hoogste brandveiligheidsnormen en toch is hij licht genoeg om door een bijna 72-jarige alleen te worden gehanteerd. Dat was de oplossing.

Een dagelijkse routine met een nieuw ritme

Sinds oktober bepaalt de Jackery App het ritme van zijn dag.

Als 's ochtends de mist optrekt, kijkt Albrecht niet eerst naar het weer, maar naar de zonne-energieopbrengstcurve. Als de zon sterk schijnt, begint de wasmachine om 12 uur 's middags. De vaatwasser wordt uitgesteld tot 13.00 uur. Wil je een taart bakken? Hij vraagt aan de app: "Hoeveel opbrengst heb ik vandaag? Kan ik nu beginnen of wacht ik beter nog even?" Koelkast, stofzuiger, opladen van de e-bike – alles beweegt op het ritme van de zon.

"Ik ben nu mijn eigen energiemanager," zegt hij, met een rustige, bijna verbaasde tevredenheid in zijn stem.

Een partnerschap voor een beter product

Als ingenieur let hij bij het gebruik van het product nauwlettend op details. Hij heeft verschillende constructieve technische suggesties gedaan, zoals het verzoek om flexibelere opties voor toekomstig laadbeheer. Hij deelde deze ideeën met het Duitse klantendienstteam en was zeer onder de indruk van de efficiëntie en professionaliteit van het team. Hij beschouwt het als een zeer lonende ervaring om het merk te kunnen helpen het product verder te verbeteren.

Een vonk die zich verspreidt

In december zal Albrecht aan zijn FV-groep rapporteren hoe de eerste winter met de batterij echt is verlopen – met alle cijfers, alle grafieken en alle kleine inzichten uit het dagelijks leven. In het voorjaar zullen de vijf gepensioneerden samen beslissen of ze opslag officieel zullen aanbevelen. En Albrecht is er zeker van dat ze dat zullen doen, maar alleen in combinatie met zijn favoriete gezegde:

"Ik heb net vijf minuten de tijd genomen om te kijken wanneer ik echt elektriciteit nodig heb. Nu draait de wasmachine 's middags, bakt de taart in de zon en krijg ik ineens echt rendement uit slechts twee kleine panelen."

Hij kijkt uit naar de warme maanden, wanneer de zon de hele dag schijnt, de koelkast ijskoud blijft, de ventilatoren zachtjes zoemen en elke watt van zijn twee panelen rechtstreeks naar de Jackery stroomt en door het huis wordt verspreid.

En bovenal kijkt hij ernaar uit dat meer buren nieuwsgierig over het balkon komen gluren, dat Otto en Achim met hun systemen langskomen om vragen te stellen, en dat nog eens enkele tientallen inwoners tijdens het volgende dorpsfeest zullen begrijpen dat onafhankelijkheid geen luxe is, maar een kwestie van slimme gewoontes en degelijke technologie.

"Het is betrouwbaar, het is veilig – en als je er een beetje tijd in investeert, loont het echt de moeite."

Een kleine maar gestage vonk die Albrecht Strickler doorgeeft – kilowatt voor kilowatt, buur voor buur, jaar na jaar.